pierwszy raz — w ramach tego giganta — pozwoliłam sobie na odrobinę tęsknoty i tknęło mnie, że.
tęsknota — choćby nie wiem, jak uwierała, bolała nie do wytrzymania, dręczyła czy była nie do ukojenia — jest przywilejem. ogromnym, nawet jeśli towarzyszą jej łzy.
275/365
🍅
Nie możemy być w pełni ludźmi, dopóki nie zrozumiemy, że wszyscy stanowimy część większej całości — jesteśmy gałęziami tego samego drzewa.
Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz