była młodsza od kudłatej o 52 dni. odeszła 315 dni po niej. ćwiczenia z utraty odrobiła w swym życiu z nawiązką — od dziś gania z prawie wszystkimi małoduńskimi „piesami”.
64/365
Saba
(2010-2026)
fot. Häwwä, fragment.
Śmierć to jest zakręt drogi.
Umrzeć to tylko zejść z pola widzenia.
Gdy nadstawię ucha, słyszę twoje kroki,
Nie mniej prawdziwe od mego istnienia.
Fernando Pessoa, 46 wierszy ortonimicznych,
przeł. Michał Lipszyc,
Biuro Literackie, Kołobrzeg 2025.
fot. Gil Alter, fragment.
Some moments don’t shout. They whisper. A small life looks up at you, and suddenly, you’re not invisible. You’re needed. You matter. Even when everything feels broken, life still reaches for you—softly, like this. Hold on. The world isn’t done with you yet.
Gil Alter
•
[suplement 31.05.2025]
Slowly is the fastest way.
Especially when the clock is ticking.
[…]
rushing breaks you.
But steady builds you.
And what you build slowly,
you get to keep.
#GilMS
gdy jeszcze schody z jedną poręczą nie były dla mnie barierą nie do pokonania, co dwa tygodnie Ją głaskałam.
nie mogłam oderwać oczu od uszu tej pięknej Osoby. były dziełem magii, a nie kwestią rasy.
107/365
Florka
(2012–2025)
fot. Człowiek Florki, fragment.
ten chłopiec podarował mi Bliźniaczą Liczbę. patrzę na jedno z poniższych zdjęć i słyszę, i nie chcę nigdy przestać słyszeć Jego sprężystych kroków sprzed wielu lat.
jak niesamowitą był osobą świadczy nieogarnialna dziura, z którą od dziś musimy nauczyć się żyć, nie gubiąc ani grama wdzięczności za chwile, gdy namolnie nas nauczał, że życie to czas wypełniony wspaniałymi chwilami.
288/366
Faraday
(2010–2024)
fot. Bliźniacza Liczba, fragmenty.
To nigdy nie jest tylko pies. To rodzina.
Fredrik Backman, Zwycięzcy,
przeł. Anna Kicka, Marginesy, Warszawa 2023.
pamiętam dzień, w którym jako kociątko podjęła decyzję, że Mała Dania jest Jej domem; przyszła, przycupnęła i została. to było tak dawno temu, że choć pamiętam dokładnie okoliczności, w jakich się pojawiła, to nie pamiętam, który to był rok.
prawie dwadzieścia miesięcy temu jako kocia staruszka skradła serce Człowiekowi w Jego — dobrym dla Niej, drugim i ostatnim domu — domu, za który w Jej życiu będę wdzięczna do końca świata.
227/366
Łaciulka
(–2024)
fot. z Dobrego Domu, fragment.
fot. Hawwa, fragmenty.
*
Aphex Twin, Avril 14th,
Vanessa Wagner (fortepian),
White Raven’s Favorites Playlist 2022, #80.
chciałabym wiedzieć, co myśli o tym, co przytrafiło się jej w życiu. chciałabym poznać choć jeden jej sen. po ponad roku odkryła lustro* w okolicy swojej miski.
139/366
fot. Hawwa, fragment.
_________
* odkryła jakiś czas temu; trochę czasu zajęło zatrzymanie w pikselach chwili, gdy patrzy na siebie, a potem jeszcze trochę, by chwila ta mogła znaleźć tu swoje miejsce.
Widziałam to zdjęcie bardzo, bardzo dawno temu. Zachwyciło mnie wtedy. Wróciło przy okazji książki. Nic się nie zmieniło. Wciąż jest ono dla mnie o wielu fundamentalnych w moim życiu rzeczach.
Cieszę się, że wróciło, bo karmi mnie i gada do mnie. Opowiada z pasją. O zaufaniu. O chwili, tej jedynej właśnie teraz. O relacji. O miłości. O przyszłości, w którą idzie się razem lekko i z wiarą w dobry jeszcze Czas.
Taida & Tosia
fot. Saxifraga, fragment.
Potrzebuję tych opowieści szczególnie teraz, gdy łatwe jest tylko słowem, synonimem czystej abstrakcji, cieniem wspomnienia, fatamorganą marzenia — pięcioma literami, które nagle i gwałtownie rozsypały mi się na kołdrze.
Zdjęcie sprzed kilkunastu dni, ale psi kłaczek wypatrzyłam dopiero wczoraj. I przepadło. I zdjęcie, i kłaczek muszę tu, pod ręką, mieć.
fot. Hawwa, fragment.
*
Felix Mendelssohn-Bartholdy,
Pieśń bez słów, cykl 6.:
op. 67, nr 2 fis-moll, Bertrand Chamayou (fortepian),
White Raven’s Favorites Playlist 2022, #95.
Autor(ka) nie do ustalenia.
