Jabłoń, która nie rodzi, należy wyciąć, usłyszałam.
Jak to jest: żyć, być, śnić i nieprzerwanie marzyć,
gdy prawie ci wmówiono, że jesteś taką Jabłonią?
Jak to jest kwitnąć przez cały rok? Rozkwitać każdego dnia?
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą _RUCHOME White Raven's Liked ♥. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą _RUCHOME White Raven's Liked ♥. Pokaż wszystkie posty
Po smutku nadszedł czas refleksji, że skoro on był, to znaczy, że jest wdzięczność i tęsknota za czymś dobrym.
Marta Lau, On nigdy taki nie był,
Wielka Litera, Warszawa 2025.
*
Astor Piazzolla, Oblivion,
James Crabb (akordeon), Benjamin Martin (fortepian),
Richard Tognetti (skrzypce),
Australian Chamber Orchestra. White Raven’s Liked List ♥
Daj znaleźć drogę
lub daj choć nie zbłądzić.
I światło daj,
ale takie, żeby nie oślepnąć.
Daj taką wiarę,
która nie daje pewności siebie.
Daj taką siłę,
która tylko broni.
Daj taki rozum,
którego nie opuszczą zmysły.
Jarosław Borszewicz, Mroki,
Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2015.
*
J.S. Bach, Nun komm, der Heiden Heiland, BWV. 659,
Vladimir Horowitz (fortepian),
Ferruccio Busoni (transkrypcja). White Raven’s Liked List ♥
[żałoba]
staje się łatwiejsza do opanowania dzięki zielonym pędom nowego życia rosnącym wokół niej. Zmarli zawsze są obok nas. Gdy o nich myślimy, z czasem ból słabnie, a nasze zainteresowania, przyjaźnie i poczucie sensu się rozwijają, częściowo nadal dzięki ich wsparciu.
*
[…] poza workiem tkanek, słabości i nadziei, z których się składamy, coś po nas przecież zostaje.
[…] doświadczamy miłości, transcendencji, zachwytu, wdzięczności oraz jedności z innymi i choć to niczego nie dowodzi, sprawia, że wcale nie jest głupio wierzyć, że istnieje coś poza nami.
*
[…]
wszyscy jesteśmy tylko liśćmi na tym samym drzewie, które najpierw się rozwijają, potem opadają i gniją, jednak pozostają częścią trwałej niewysłowionej całości.
Simon Boas, Poradnik umierania dla początkujących,
przeł. Dobromiła Jankowska, Angora, Warszawa 2025.
[…] niestrudzenie ćwiczyłem na fortepianie Arię z Wariacji Goldbergowskich. Bardzo trudne przedsięwzięcie dla kogoś, kto nigdy nie miał lekcji gry na fortepianie. Przy instrumencie czułem się jak dziecko, które po raz pierwszy uczy się pisać. Nauka pisania ma w sobie coś z modlitwy. Minęły ponad dwa lata, zanim udało mi się zagrać całą arię z pamięci. Od tamtej pory powtarzam ją jak modlitwę.
Byung-Chul Han, Nie(do)rzeczy, przeł. Marcin J. Leszczyński,
Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2023. (wyróżnienie własne)
J.S. Bach, Wariacje Goldbergowskie, Aria + wybór wariacji, Samuele Telari (akordeon). White Raven’s Liked List ♥
Tego, kogo kiedyś głęboko kochaliśmy, nigdy nie stracimy, bo wszystko, co głęboko kochamy, staje się częścią nas.
Hadley Vlahos, Pomiędzy. Niezapomniane spotkania
u kresu życia, przeł. Agnieszka Górczyńska,
Wydawnictwo Helion, Gliwice 2024.
*
Antonín Dvořák, Cygańskie melodie, op. 55, B. 104, 4. Als die alte Mutter, Tine Thing Helseth (trąbka),
Royal Liverpool Philharmonic Orchestra,
Eivind Aadland (dyrygent). White Raven’s Liked List ♥
Tymczasem człowiek, którego tak bardzo kochamy, ciągle tu jest i uśmiecha się do nas. Jest dokoła nas i jest w nas. To ułuda, w której żyjemy, sprawia, że nie potrafimy go rozpoznać […] chmura nie zniknęła. Nasza najbliższa osoba nie zniknęła. Chmura pojawiła się w innej postaci. Nasz najbliższy pojawił się w innej postaci.
*
Wiem, że cię nie straciłem, że zawsze jesteś ze mną.
Thích Nhất Hạnh, Śmierci nie ma, lęku nie ma,
przeł. Sebastian Musielak,
REBIS, Poznań 2023.
*
Alfred Schnittke, Waltzer [w:]
Die Geschichte Eines Unbekannten Schauspielers,
Berlin Radio Symphony Orchestra, Frank Strobel (dyrygent). White Raven’s Liked List ♥
Te filiżanki. Niby puste, pełne są znaczeń i wspomnień. Wiele lat temu Biały Kruk wygrał je w radiowym konkursie. Dwa lata z dużym hakiem temu wystawił je na licytację, jedną z wielu, z których dochód przekazany był na moją rehabilitację. Wygrała je, bo miała swoje ważkie powody, dla których bardzo chciała te filiżanki mieć.
Dziś rano zapaliła światełko, zrobiła cyk, przysłała mi zdjęcie i spłakała mnie wdzięcznością.
Kilka, Tobie i mi bardzo życzliwych, Osób myślało dziś o Tobie, Biały Kruku. To może Scott? Scott!
Gepardzica.
Scott Joplin, Bethena,
Alessandro Simonetto (fortepian). White Raven’s Liked List ♥
Kochać to […] pozwolić, by dotknął nas smutek, nawet taki, który nie ma końca. Sposób, w jaki przeżywamy żałobę, zależy od tego, czy znamy miłość.
bell hooks, Wszystko o miłości. Nowe wizje,
przeł. Karolina Iwaszkiewicz, Filtry, Warszawa 2023.
[…]
smutek po stracie nigdy nie należy tylko do jednej osoby […].
Jakub Małecki, Święto ognia,
Wydawnictwo SQN, Kraków 2023.
[…] tutti abbiamo una stella che ci protegge, anche quando il cielo è nuvoloso e non la vediamo. // Susanna Tamaro
[…wszyscy mamy gwiazdę, która nas chroni,
nawet wtedy gdy niebo jest pochmurne i jej nie widzimy.]
Nie płakałbyś, gdybyś wiedział, że wpatrując się głęboko w deszcz, ciągle będziesz w nim widział chmurę.
Thích Nhất Hạnh, Śmierci nie ma, lęku nie ma,
przeł. Sebastian Musielak, REBIS, Poznań 2023.
*
Sylkus, Evening Nostalgia. White Raven’s Liked List ♥
Dmitrij
Szostakowicz, II Koncert fortepianowy F-dur, Andante,
I Musici de Montréal,
Maxim Shostakovich (dyrygent),
Dmitri Shostakovich Jr. (fortepian), White Raven’s Favorites Playlist 2022, #3. White Raven’s Liked List ♥
Dmitrij Szostakowicz, II Koncert fortepianowy F-dur, Andante,
Mahler Chamber Orchestra,
Alexander Melnikov (fortepian), Isabelle Faust (skrzypce),
Teodor Currentzis (dyrygent), White Raven’s Favorites Playlist 2022, #2. White Raven’s Liked List ♥
Budował gniazda, wszędzie gdzie pracował — pomyślałam dziś, zaglądając do pamięci o zaprzeszłej przeszłości. Najpiękniejsze z nich miał w zawodówce. Były tam: warsztat z równiutko powieszonymi na ścianie nad stołem narzędziami, pachniało tam drewnem; malutka ciemnia fotograficzna; osobiście wykonany regał na książki z linami, jako elementem konstrukcji i jednocześnie przejawem piękna; duże biurko, na którym nieprzypadkowe kubki, stojak na fajki oraz przepięknie pachnący tytoń do fajki; niebanalne kwiaty doniczkowe, wyjątkowo zadbane, i dziura w ścianie, z której wyglądał dziób projektora, by „dzieciakom” podczas lekcji wyświetlać filmy. Wszystko to na zapleczu sali lekcyjnej. Tamte Jego dzieciaki są ode mnie kilka lat starsze.
Z tamtych czasów była też najbardziej ceniona „pracownicza” koleżanka, ale znałam ją tylko z opowieści. Aż do dnia, po którym nastąpił ten. I zostałam fanką tego, co spod Jej rąk wychodzi. Ta glina czekała na swoje słowa. Doczekała się, pomyślałam z samego rana, czytając pozostawiony poniżej wiersz.
Cztery twarze i przepiękny koń, pięć odrębnych światów, ale dla mnie również spersonifikowane cztery pory roku.
ah!, fragmenty.
*
BEZCIEBNOŚĆ
coś jak bezbrzeżność
bezradność […]
tylko znacznie gorsze
bo dotyczy ciebie //
Jarosław Mikołajewski
*
Franz Schubert, Sonata na arpeggione i fortepian a-moll, Allegro moderato,
Daria Hovora (fortepian), Mischa Maisky (wiolonczela), White Raven’s Favorites Playlist 2022, #55. White Raven’s Liked List ♥
te wszystkie pierwsze niechciane razy… święta bożego narodzenia, rozpoczęte Twoimi urodzinami, znaczone Twoją uporczywą, dla nas nieogarnialną, nieobecnością – zimowy błękit nieba – nieodnotowany Twoim głosem w rozmowie telefonicznej powrót żurawi – przebiśniegów kwitnięcie – odnalezienie zagubionego, gdy żyłeś, puzzla – kwitnięcie drzew owocowych – moje urodziny.
jest sierpień, podwójnie niemożliwy, bo Ty, bo ja – za chwilę wrzesień, zapadła decyzja, Biały Kruku, z mojego powodu pierwszy raz stado nie pojedzie nad morze.
od jutra bez zmian, wiele pierwszych „razów” jeszcze przez 114 dni.
Tęsknię za codziennością z ojcem, za rozmowami przez telefon, gadaniem, piciem kawy, czekaniem na wieczór w ogrodzie.
*
Dwa słowa nadają ton, każde z nich samo w sobie niegroźne, w połączeniu jednak straszne: nigdy więcej.
Nigdy więcej nie zobaczę ojca […].
Będę słyszała jego głos tylko w snach i w myślach […].
*
Będę tęsknić za jego szczęśliwą twarzą. Opaloną, pobrużdżoną zmarszczkami od śmiechu.
Zsuzsa Bánk, Śmierć przychodzi nawet latem,
przeł. Elżbieta Kalinowska,
Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2023.
*
Alessandra Celletti, In grazia del tuo nome, con amore. White Raven’s Liked List ♥
co się kryje pod milczeniem? co skrywa to, co wydaje się być rezygnacją?
gdzie mogłaby zaprowadzić nas rozmowa?
230/365
*
Johann Nepomuk Hummel,
Koncert na trąbkę Es-dur, Rondo,
Luzerner Sinfonieorchester, Michael Sanderling (dyrygent),
Lucienne Renaudin Vary (trąbka). White Raven’s Liked List ♥
36℃ w ciągu dnia zamiast trzech zdań. i trzy zdjęcia, a między nimi czas. a na nich cisza i uwięzione w pikselach chwile ze spektaklu cieni, oglądanego z łóżka rehabilitacyjnego w najgorętszy (?) dzień roku.
229/365
*
Roberta Flack & Donny Hathaway, The Closer I Get to You, White Raven’s Favorites Playlist 2022, #77. White Raven’s Liked List ♥
ciała, pierścienie, półgrupy — dawno, dawno temu uwielbiałam algebrę abstrakcyjną.
dziś: 151 i 5 — odpowiednio: dn1 i mie5ięcy — liczby całkowite, wymierne, do bólu rzeczywiste, bez części urojonej. wcale nie tak dawno temu nie byłabym w stanie wyobrazić sobie, że mogą pomieścić w sobie tak wiele trudnych emocji, obumarłych nadziei i niemocy.
136/365
J.S. Bach, II Koncert skrzypcowy E-dur, Adagio,
Gabriela Montero (fortepian), White Raven’s Favorites Playlist 2022, #12. [suplement: 16.08.2023]
White Raven’s Liked List ♥
bosa trębaczka, którą mi pokazałeś. nie przestaje dziś w ulu dla Ciebie, w ostatnim dniu Twojego bardo, grać. niech, Biały Kruku, niech!
34/365
Astor Piazzolla, María de Buenos Aires (fragment),
Lucienne Renaudin Vary (trąbka),
Pablo Ferrandez (wiolonczela),
Jérôme Ducros (orkiestrator); całość utworu w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej Monte Carlo, Sascha Goetzel (dyrygent).
Astor Piazzolla, Oblivion,
Lucienne Renaudin Vary (trąbka), Krystian Zimmerman (aranżacja na trąbkę i orkiestrę), Orkiestra Symfoniczna Monte Carlo,
Sascha Goetzel (dyrygent). [suplement: 16.08.2023]
White Raven’s Liked List ♥
* * *
[suplement 4.02.2023: Znalazłam (!) w końcu tę książkę, dlaczego stała na tej, a nie innej półce? Pojęcia nie mam.]
To właśnie jest rozwidlenie dróg w bar-do, gdzie każda dusza zaczyna wędrować w swoim własnym kierunku […]. A zatem, choć z całkowitą pewnością mogę powiedzieć, co czeka cię mniej więcej do tego miejsca, spekulacja na temat dalszego kierunku twojej wędrówki mijałaby się z celem.
Anton Grosz, Listy do umierającego przyjaciela. Co nas czeka po śmierci. Opracowanie na podstawie Tybetańskiej Księgi Umarłych, przeł. Maciej Świerkocki,
Wydawnictwo Ravi, Łódź 1996. (wyróżnienie własne)