Sadownik:
(wrócił do ula z wyjazdu
i przyzwyczaja się do świeżutkiego,
nowego stanu licznika)
Jaki ja jestem już stary…
Jabłoń:
Skarbie, co Ty mówisz?
Przecież masz dopiero 30* lat!
Pan Ciasteczko & Pan Jednorożec:
(nie zgłosili żadnych zastrzeżeń
co do stanu licznika swoich ciał)
🎂
___________
* i co z tego, że szesnastkowo, to wciąż tylko 30, będąc precyzyjnym: 30h.
Podzieleni na dwie grupy na ostatnim zjeździe podyplomówki. Grupowo dla członków drugiej grupy smażyli dyplomy.
Dziś Sadownik pokazał mi ten, który wysmażono dla Niego. Zachwyconam, że to wszystko w Nim zobaczyli, cenili i tak pięknie w słowach zatrzymali. Piękny Człowiek, piękny dyplom! Fantastyczna pamiątka.
Spotkają się na rozdaniu formalnych dyplomów za trzy tygodnie.
*
JEDNOROŻCA
Za fizyczne podejście do duszy.
Za żart rozłożony na kwanty
i celne informacje zwrotne,
przekazywane radiowym głosem.
Pracę pisemną z filozofii miał napisać. Wysprzątał ul, zrobił porządek w pracowych papierach, ceeremach, mejlach i, gdy już nic nie stało na drodze, usiadł i napisał, i… z zaledwie tygodniowym opóźnieniem oddał pracę.
Gdy otrzymał ocenę, przysłał mi do przeczytania referat oceniony na pięć, robiąc zastrzeżenie, bym nie oczekiwała przecinków, tylko po prostu przeczytała.
Pan Jednorożec pisze ze swadą, humorem i w punkt. Nie stawia przecinków, nie przeszkadzają mu zawieszki w tekście, ma w nosie odstępy przy śródtytułach i interlinię. Ja bym mu piątki nie postawiła, ale wziąć sobie to, co mnie uśmiechnęło, potrafiłam. Poprawiłam przecinki i mam. I wciąż mnie uśmiechają poniższe wyimki.
Relatywista ma świadomość, że dla każdej strony negocjacji to, co leży na stole, może być czymś zupełnie innym.
*
Podsumowanie, które niczego nie kończy
[…] Filozofia nauki — szczerze polecam.
Sprzedający marzenia,
Jednorożec
Jednorożec:
(w niedzielę z podyplomówki takie piękne cacko przywiózł;
pokazał, gdy wracali z lokalu wyborczego)
Efekt końcowy pracy grupowej dziewięciu osób.
Jabłoń:
(zachwyca się precyzją i dbałością o detale,
używając fachowych słów ze swojego świata)
Piękny ten komiks!
Jednorożec:
(udaje oburzenie)
To nie komiks! To storyboard!
*
Jednorożec:
(wracając, już pod domem cyk)
fot. Jednorożec, fragment.
Jabłoń:
(musi tu mieć tą żywą piękność)
Imponująca liczba miejsc parkingowych! Gratulacje i nominacja do Złotej Siekiery należą się służbom porządkowym miasta Lublina. Jednorożec, nim zrobił zdjęcie, nim mi je przysłał, przeszedł się pod budynkiem i sprawdził, i policzył. Czternaście pojazdów na niebieskich kopertach. Żaden z nich nie miał za szybą umieszczonej karty uprawniającej do korzystania z tych miejsc.
fot. Jednorożec, fragment.
Ktoś kiedyś przy mnie uskarżał się na jawną niesprawiedliwość, która polega na tym, że niebieskie koperty są tak okropnie szerokie. Nie — tłumaczyłam osiłkowi — one nie są tak szerokie ze względu na brak umiejętności poprawnego parkowania przez osoby uprawnione do korzystania z tych miejsc. One są tak szerokie, by można było obok postawić wózek i bez problemu wsiąść lub wysiąść. Interlokutor nie był przekonany, wolał teorie spiskowe.
Złota Siekiera 2023
Sadownik:
(w weekend na pierwszych zajęciach podyplomówki
miał powiedzieć coś o sobie — o życiu zawodowym
Pana Ciasteczko wspomniał, a potem
życie prywatne zamknął w siedmiu słowach)
Jestem właścicielem suki
i mężem swojej żony.
Sadownik:
(wczoraj wieczorem opowiedział
Drzewku powyższe i dodał)
Wszyscy ryknęli śmiechem,
gdy to powiedziałem.
Jabłoń:
(nie zrozumiała, dlaczego ryknęli śmiechem)
To Ty tam robisz za jednorożca!
Sadownik & Jabłoń:
(ryknęli śmiechem)
Sadownik:
(rano do Drzewka)
Ja nie wiem, dlaczego jestem
taki dobry dla ciebie…
Biały Kruk:
(krzyczy z kuchni)
Pracujesz na czwartą aureolę!
Sadownik:
Niech mi Tata powie,
co ja z nią zrobię?
Biały Kruk:
Jakby nie było, to OZE!
Jabłoń:
(nie komentuje, rechocze)
♔ ♕ ♔
Sadownik:
(wieczorkiem o swoich planach podyplomowej edukacji
opowiada, a na końcu dodaje żelazne usprawiedliwienie)
Jak się ma taką żonę…
Biały Kruk:
Ja ci jej nie wciskałem!
Sadownik:
Ale mnie Tata nie ostrzegł!
Jabłoń:
(nie komentuje, rechocze)