Zwykle nie wystarcza mi, że tak jest i już. Potrzebuję wiedzieć dlaczego tak jest i nie zadowalam się szybką odpowiedzią: bo tak.
Porządek w przyimkach robiłam nieśpiesznie. Widziałam te dwa słowa setki razy, ale dopiero dziś przestało mi wystarczać, że są to synonimy. Dla mnie to nie są już tylko dwa czasowniki będące synonimami. To samobieżne drobinki poezji i miłości.
✍
all’amore sfortunato
mi sono dimenticata* di quei giorni
mi sono scordata* di te
che tu sia felice
do nieszczęśliwej miłości / zapomniałam tamte dni / zapomniałam cię / obyś był szczęśliwy
preferisci dimenticarti o scordarti? ;)
wolisz zapominać czy zapominać? ;)
___________
* źródłosłów: pot. łac. de-menticare (usunąć z umysłu).
** źródłosłów: pot. łac. ex-cordare (usunąć z serca).
*
Łona, ĄĘ, [w tym:] Pawła Jabłońskiego
projekt zaliczeniowy z liternictwa.
❦
[suplement 7.11.2026]
[…] mojego życia nikt mi nie odbierze. […] Dla mnie była to rewelacja — coś się w człowieku dzieje i nie sposób się cofnąć. Siedząc w samolocie, przez okienko widziałam chmury i pomarańczowe, promienne światło, co za spokój, i wszystko do mnie wróciło, jakbym się znajdowała w określonym punkcie swojej świadomości — ileż razy dobrze się czułam w samolocie, zawsze lubiłam latać. I wszystko było tam jednocześnie: cudowne życie z każdego punktu widzenia, spełnione pragnienia i namiętności, które to życie niszczą, napełniają mnie i tworzą, i spotkania, słodkie, ciekawe zderzenia — i to wszystko we mnie jest. Rzeczywiste i dokonane, wszystko jest, dopóki mam pamięć, wyryte we mnie równie pewnie jak smutek. W przeciwieństwie do tęsknoty zdarzenia, które nastąpiły, pozostają na zawsze, i tego nikt mi nie odbierze – jestem przeszłością, którą hołubię.
•
Nie można cofnąć tego, co już się stało. Nie można wyrwać sobie tych wydarzeń z ciała.
•
Nie wiem, co się z nim stało. Nigdy więcej go nie widziałem.
Virginie Despentes, Drogi dupku, przeł. Beata Geppert,
Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2026.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz