alternatywny tytuł wpisu:
5981. Panna cotta (CLXXXV)
Wszelkie świąteczne niedogodności wynagradzały i wciąż wynagradzają mi otrzymane prezenty. Po raz pierwszy w moim życiu dostałam sześć wyczekanych książek.
Jakiś czas temu Sadownik, przynosząc cieniutką włoską książeczkę z paczkomatu, teatralnie pogroził palcem i oświadczył, że tak chude iesbeeny nie wchodzą już w grę, mam czytać grubsze dla większych „dzieciów”. Ale co zrobić z ulubionymi bohaterami? Porzucić? Nie czekać na nowe ich przygody? Nie ma mowy! Mikołaj nie mógł protestować, zamawiając dla mnie tę książkę, a ja już w wigilijny wieczór przeczytałam tę historię dwa razy, płacząc ze śmiechu. Uwielbiam tę parę przyjaciół.
Skrzydło anioła
Za moim ciemnym oknem
Śnieg
— Anne Perrier
U nas? Też zasypało. Wciąż sypie. Wylinka anielskich skrzydeł…
Quella notte era nevicato tanto. Adesso l’orso e la donnola
avevano un sacco da fare.
Tej nocy spadło dużo śniegu. Teraz niedźwiedź i łasica mieli mnóstwo do roboty.
🖇
«Chi!» gridò la donnola.
«Mi hai tirato la neve addosso!
Che ne diresti di chiedermi scusa?»
— Ej! — krzyknęła łasica. — Rzuciłeś we mnie śniegiem! Może byś mnie tak przeprosił?
«Non l’ho mica fatto apposta»,
borbottò l’orso.
— Przecież nie zrobiłem tego specjalnie — wymamrotał niedźwiedź.
«Ma non importa!» disse la donnola.
«Se ricopri qualcuno di neve in questo modo, devi chiedere scusa.
E cosi che si fa!»
— Ale to nieważne! — powiedziała łasica. — Jeśli kogoś tak zasypujesz śniegiem, musisz przeprosić. Tak się po prostu robi!
🖇
«Ma io non me ne sono neanche accorto», farfugliò l’orso.
«Altrimenti mi sarei subito...»
— Ale ja nawet tego nie zauważyłem — wydukał niedźwiedź. / — W przeciwnym razie od razu bym…
«Ho gridato AHI», lo interruppe la donnola, «l’hai sentito benissimo».
«Ma non ti sei mica fatta male» rispose l’orso.
«Tu questo non puoi saperlo», disse la donnola. «Non sei tu che hai ricevuto una valanga di neve in faccia!
Avrei potuto anche rompermi qualcosa!»
— Krzyknęłam AŁA! — przerwała mu łasica. — Słyszałeś to bardzo dobrze.
— Ale przecież nic ci się nie stało — odpowiedział niedźwiedź.
— Tego nie możesz wiedzieć — odparła łasica. — To nie ty dostałeś śniegiem prosto w twarz! Mogłam sobie nawet coś złamać!
🖇
«E allora sarebbe stata colpa tua!
Lo vedi che cosa sto facendo qui.
Devi stare attenta a dove ti metti.
Non ho mica gli occhi sulla schiena!»
I wtedy byłaby to twoja wina! Widzisz przecież, co tutaj robię. Musisz uważać, gdzie stajesz. Nie mam przecież oczu z tyłu głowy!
«Senti, basta che mi chiedi scusa, e siamo di nuovo amici.»
— Słuchaj, wystarczy, że mnie przeprosisz i jesteśmy znów przyjaciółmi.
🖇
«Chiedere scusa non è difficile.
Vedrai, dopo ti sentirai subito meglio.
Guarda, ti mostro come si fa.»
— Przeprosić nie jest trudno. Zobaczysz, potem natychmiast poczujesz się lepiej. Popatrz, pokażę ci, jak to się robi.
🖇
«Mi dispiace di averti inavvertitamente […] Visto? È facilissimo. Adesso tocca a te.»
— Przykro mi, że niechcący […]. Widzisz? To arcyproste. Teraz twoja kolej.
🖇
«Scuuuusaaa!»
— Przeeepraaaszaaam!
«Hai ragione!
Chiedere scusa
è persino divertente!»
— Masz rację! Przepraszać jest nawet zabawnie!
«Ma sei matto?
Cosi era troppo forte!»
— Porąbało cię? To było za mocne!
🖇
«E comunque,
queste non erano
vere scuse!
Devono venire
dal cuore!»
— A tak w ogóle, to nie były prawdziwe przeprosiny! Muszą płynąć prosto z serca!
«Mi dispiace!»
— Przepraszam!
🖇
🖇
In quel momento arrivò la volpe, che passava di lì per caso.
«Ma cosa state facendo?» chiese.
W tym momencie pojawiła się lisica, która przechodziła tamtędy przez przypadek.
— Co wy robicie? — zapytała.
«Non lo vedi?»
risposero l’orso e la donnola,
«Stiamo facendo pace!».
— Nie widzisz? — odpowiedzieli niedźwiedź i łasica. — Godzimy się!
🖇
La volpe non sapeva che dire.
«Voi due siete fuori di testa.»
L’orso e la donnola si guardarono.
«Chi!» esclamarono, «Come ti permetti?».
«Questo è troppo!»
Lisica nie wiedziała, co powiedzieć.
— Wy dwoje jesteście szurnięci.
Niedźwiedź i łasica spojrzeli na siebie.
— Co?! — wykrzyknęli. — Jak śmiesz? Tego już za wiele!
«Non puoi dire una cosa del genere!
Devi chiederci subito scusa!»
— Nie możesz mówić czegoś takiego! Musisz nas natychmiast przeprosić!
🖇
«Non è difficile.
E dopo ti sentirai molto meglio.
Adesso ti mostriamo come si fa.»
— To nie jest trudne. A potem poczujesz się dużo lepiej. Teraz pokażemy, ci jak to się robi.
Jörg Mühle, Non l'ho fatto apposta!,
z j. niemieckiego Giulia Genovesi,
Terre di mezzo editore, Milano 2025.
