fot. Kaan, fragment.
— Jestem.
Unoszę lekko rękę na powitanie.
— Jesteś.
Nao-cola Yamazaki, Piękna rozłąka,
przeł.
Marta Klimiuk-Nikkarinen,
Wydawnictwo Tajfuny, Warszawa 2026.
Jabłoń, która nie rodzi, należy wyciąć, usłyszałam.
Jak to jest: żyć, być, śnić i nieprzerwanie marzyć,
gdy prawie ci wmówiono, że jesteś taką Jabłonią?
Jak to jest kwitnąć przez cały rok? Rozkwitać każdego dnia?
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz