6261. 294/365

w ulu pierwszy raz od sied­miu tygodni trzy wie­czory pod rząd za­sy­pia­łam obok sa­dow­ni­ka. udo­ma­wiam się. cze­kam, aż uko­rze­nią się moje pogigantowe plany i wy­kieł­ku­ją no­we ma­rze­nia.

294/365

6259. 291/365

nie do­tykam tego tematu, nie poruszam tej kwestii — użyte w jednej jego wypowiedzi słowa zwróciły na siebie moją uwagę — jakby bez­ruch mógł magicznie zagwarantować utrzymanie status quo — pomyślało mi się.

są rzeczy, co do których na razie można pozwolić sobie jedynie, by je dyskretnie dostrzegać i obserwować bez płoszenia kieł­ku­ją­cej odwagi, która pozwoli skutecznie stawić im czoła. nie po­ga­niam, patrzę.

291/365

Zatrzy­my­wać rze­czy w pamięci zna­czy wie­rzyć, że ist­nieje jedy­nie prze­szłość; pozwo­lić im prze­mi­nąć to zro­zu­mieć, że ist­nieje przy­szłość.
   — Daphne Rose Kingma

[w:] Bernardo Stamateas, Ból, który wzmacnia,
przeł. Ksenia Zawanowska, Bellona, Warszawa 2023.

6258. 286/365

podsumujmy dziewiąty gigant, po­mi­do­ry?
były zamawiane? były.

286/365

🍅
nauczyłam się, że są ludzie, w przypadku któ­rych, zanim co­kol­wiek przyjmiesz, należy za­py­tać wprost: chcesz mi to dać czy sprze­dać?

🍅
nauczałam ja, że propozycja to nie reklama.

🍅
i żeberka, i urodziny, i szczęść boże!

6254. 282/365 // na gigancie, dzień 27.

nikt nie pa­kował się tak szybko jak tęsknota. nadzieja jej asy­sto­wa­ła, jednocześnie po­mru­ku­jąc podczas robienia swoich planów.

wdzięczność spokojnie wypiła ostatnią na tym gigancie kawę w barze.

282/365

🍅
Sztuka to moment, gdy słyszysz pukanie
swojej duszy — i odpowiadasz.
   — Terri Guillemets

[w:] Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

[suplement 10.10.2026]
Każda miłość jest inna. Każda miłość ma swoją przeszłość, własne schematy i powtórzenia.

Siri Hustvedt, Księga duchów, przeł. Jerzy Kozłowski,
Wydawnictwo Znak, Kraków 2026.

6253. 281/365 // na gigancie, dzień 26.

ujął mnie, gdy wchodząc do baru powiedział: dzień dobry, co po­zwo­liło mi z łatwością zobaczyć w nim, czyli w go­ściu z ko­lo­ratką, czło­wieka, ponieważ nie używał systemowej wer­bal­nej prze­mocy. wy­cho­dząc, gdy otwierał mi drzwi, z otwar­tym ser­cem po­wie­dzia­łam: szczęść boże!

to było piękne spotkanie, po­zba­wione prze­cią­gania liny.

281/365

🍅
Cza­sami kamień, który podnosisz i trzymasz w dłoniach, prze­ma­wia do ciebie. Dzielisz się z nim uczuciami, a on na­peł­nia cię energią.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6251. 280/365 // na gigancie, dzień 25.

przy kawie pierwsze po­żegnanie. snucie planów i tylko jedno przepiękne, mocne życzenie: byśmy, o tak!

byśmy w tak dobrym stanie, w jakim jesteśmy* dziś, spotkali się w przyszłym roku.

_________
  *  oboje niepełnosprawni w stopniu znaczącym, nie do po­za­zdroszczenia.

280/365

🍅
[…]  wszyscy jesteśmy liśćmi na gałęziach tego samego drze­wa – wyrastamy osobno, rośniemy dalej w różny sposób, ale mimo to jesteśmy ze sobą nierozerwalnie związani.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6249. 279/365 // na gigancie, dzień 24.

tęsknota miesza się ze smutkiem. ude­rza do głowy niczym wo­da sodowa. jeszcze nie od­li­czam godzin, skrupulatnie liczę dni.

279/365

🍅
Najjaśniejsze płomienie radości są zazwyczaj rozpalane przez nieoczekiwane iskry.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6243. 275/365 // na gigancie, dzień 20.

pierw­szy raz — w ramach tego giganta — po­zwo­liłam sobie na odrobinę tę­skno­ty i tknę­ło mnie, że.

tęsknota — choćby nie wiem, jak uwierała, bo­la­ła nie do wy­trzy­ma­nia, przyduszała, drę­czy­ła czy była całkowicie nie do uko­je­nia — jest przy­wi­le­jem*. ogrom­nym, nawet jeśli to­wa­rzyszą jej łzy, których końca nie sposób dojrzeć.

275/365

_________
  *  prawdopodobieństwo, że ktoś/coś po­ja­wi­ł(o) się w na­szym życiu, było bliskie zera; ot, ślepej kurze trafiło się ziarno.

🍅
Nie możemy być w pełni ludźmi, dopóki nie zrozumiemy, że wszyscy stanowimy część większej całości — jesteśmy ga­łę­zia­mi tego samego drzewa.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6242. 274/365 // na gigancie, dzień 19.

powolność. po-wolno-ść*. po-wol­ność.

274/365

_________
  *  bo miłość nie ma końca.

🍅
[…]  nasza dusza sięga dalej, niż jest w stanie pojąć nasz umysł.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6241. 273/365 // na gigancie, dzień 18.

ona na wózku z przystawką, on z białą laską bezpiecznie trzy­ma się rączki wózka, poszli. na szczęście nie było nikogo, komu wy­rwał­by się z ust dramat! świętowali jego urodziny.

273/365

🍅
[model zwany „głowa, serce i ręce”, opra­co­wa­ny] w XVIII wie­ku przez szwajcarskiego re­for­matora edukacji Johanna Hein­richa Pe­sta­lozziego.
     […]  głowa jest tym, co wiemy, serce tym, na czym nam za­le­ży, a ręce tym, co robimy.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6239. 271/365 // na gigancie, dzień 16.

pojawia się w refleksach światła, w jego mi­go­ta­niu między po­ru­szanymi wiatrem liśćmi drzew. zatrzymuje mnie przy ro­śli­nach. uczy zachwytu chwilą, gdy promienie słoneczne uf­nie układają się na zielonościach.

271/365

🍅
[…]  „przyszłość” to właśnie teraz.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6236. 270/365 // na gigancie, dzień 15.

wy­tchnął, wrócił do ula i zadzwonił. pierwszy raz od tamtej krótkiej rozmowy usłyszałam jego głos. popłakałam się ze szczę­ścia.

270/365

🍅
[…]  istnie­je coś więcej — coś głębszego, co może nas zmienić na lepsze. O ile tylko obejmiemy w posiadanie swoje światło.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6234. 269/365 // na gigancie, dzień 14.

danie dnia, kopytka z żeberkami w sosie śmie­tanowym wzbu­dzi­ły skrajne reakcje. szeptem przy stoliku obok: dramat, nie chciał­bym tak żyć! udając, że nie słyszę tych słów, uśmiech­nę­łam się do chwi­li, po­da­ro­wa­nej mi przez ży­cie, czując bez­gra­nicz­ną wdzięcz­ność, że bez naj­mniejszych obaw mogę w tym miejscu za­mó­wić każde danie, bo wszystko, co wymaga po­kro­je­nia, trafi* na mój stół już pokrojone.

269/365

_________
  *  wciąż mam szczęście do spotykanych ludzi.

🍅
Nie pró­bujcie zmieniać życia na takie, jakim według was po­win­no być — pozwólcie, żeby było takie, jakie jest. I pa­mię­taj­cie, aby po drodze mieć otwarte oczy i serce.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6233. 268/365 // na gigancie, dzień 13.

gri­pexu i sudafedu nie kupisz w ramach transakcji zakończonej jednym paragonem. wiesz o tym? ja już to wiem.

268/365

6232. 267/365 // na gigancie, dzień 12.

smu­tek — nie udawaj, że go nie zauważasz, nie przepędzaj go, nie poganiaj. wypij z nim zimową herbatę, nie oczekując, że to zaraz coś zmieni. niech siedzi przy stole, ile potrzebuje, a ty wyjdź na dwór i spójrz w niebo.

267/365

🍅
Objawienie to odsłonięcie rzeczywistości. […]  Objawienie prze­ry­wa zatem codzienny strumień czasu i pojawia się jako szczególna chwila, w której możemy intuicyjnie uchwy­cić głębszą, bardziej istotną rzeczywistość ukrytą w rzeczach lub osobach.
   — Czesław Miłosz

[w:] Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6231. 266/365 // na gigancie, dzień 11.

     — jesteś fizycznie bezpieczna?
     — tak.
     — to śmia­ło, włącz ciekawość i lecisz!

266/365

🍅
Miłość […]  nie skończyła się wraz z jego przej­ściem na Dru­gą Stronę. Ta miłość trwa jak potężna siła […]. Ukochane osoby po Dru­giej Stronie bardzo się starają, aby wy­sy­łać nam zna­ki, które pozwalają wierzyć w trwałość tej miłości i po­zo­sta­wać na nią otwartymi, kiedy najbardziej jej po­trze­bu­jemy.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6229. 264/365 // na gigancie, dzień 9.

dołączy­łam, milczeliśmy. pierwszy raz, choć to mój dzie­wiąty turnus. milczeliśmy razem.

264/365

🍅
Im więcej o tym myślę, tym bardziej czuję, że nie ma większej sztuki, niż kochać ludzi.
   — Vincent Van Gogh

[w:] Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

[suplement 27.09.2026]
Pamiętaj, partie bez dźwięku to też część gry.

Chiang-Sheng Kuo, Stroiciel fortepianów,
przeł. Katarzyna Sarek, ArtRage, Warszawa 2024.

6228. 263/365 // na gigancie, dzień 8.

jest ru­tyna*. jest samodyscyplina*. i oczy sze­ro­ko otwarte, by nie przegapić niczego, co spon­ta­nicz­nie przychodzi, by karmić moją duszę, uruchamiać wdzięcz­ność, czynić mnie żywą.

263/365

_________
  *  naturalne inhibitory, skutecznie po­wstrzy­mujące kieł­ko­wa­nie tęsknot.

🍅
Najmniejsza kropla rosy i naj­po­tęż­niej­sza fala oce­anu — wszyst­kie są częścią tej samej wspaniałej historii wza­jemnych po­wiązań.
     To samo dotyczy ludzi. Siły Wszechświata, które kierują wo­dę ku wodzie, starają się kie­ro­wać nas w stronę innych lu­dzi — ludzi, któ­rych potrzebujemy i kochamy. Ludzi, z któ­ry­mi mają skrzyżować się nasze drogi.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6224. 262/365 // na gigancie, dzień 7.

dziś, mój siód­my dzień na gigancie — ¼ turnusu za mną.

jutro, siódmy dzień sadownika na urlopie wytchnienowym — nie licząc jutra, będzie miał jeszcze ½ urlopu przed sobą.

ani dziś, ani jutro nie wolno jeszcze nikomu tęsknić.

262/365

🍅
Kiedy tracimy […], wszystko się zmienia.
Ale nie wszystko się kończy.

Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.

6223. 261/365 // na gigancie, dzień 6.

a gdy­by każde, nawet najmniejsze, słowo mia­ło moc mo­dli­twy…

czy uważałbyś na słowa, uważniej je wybierał, obchodził się z nimi z większym wyczuciem? a może omijałbyś niektóre, prze­mil­czał, nie wypowiedział, nie wykrzyczał w złości, cze­ka­jąc, w ja­kie błogosławieństwo przemienią się, jeśli tylko dasz radę utrzy­mać w sobie ciszę?

261/365

🍅
Twoje serce zna drogę. Biegnij w tę stronę.
   — Rumi

[w:] Laura Lynne Jackson, Ścieżki. Jak zaufać prowadzeniu,
które przychodzi z drugiej strony, przeł. Marcin Masłowski,
Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2026.