5930. Czekariat (CXXV)

fot. Sadownik, fragment.
 

Niepokój jest dobry.
To znaczy, że mamy intuicję.
Andrzej

Glina. Nowy rozdział, S1E4,
reż. Władysław Pasikowski & Dariusz Jabłoński.

5783. #worldmsday

fot. Gil Alter, fragment.

Some moments don’t shout. They whisper. A small life looks up at you, and suddenly, you’re not invi­sible. You’re needed. You matter. Even when eve­ry­thing feels broken, life still reaches for you—softly, like this. Hold on. The world isn’t done with you yet.
Gil Alter

•

[suplement 31.05.2025]
Slowly is the fastest way.
Especially when the clock is ticking.
[…]
rushing breaks you.
But steady builds you.
And what you build slowly,
you get to keep.
#GilMS

5674. —

nadzieja karmi się cierpliwością.
Maja Komorowska

🍆

5546. Panna cotta (CXXXIII)

Okruch pierwszy, zasłyszany. Okruch drugi przeczytany. Oba trzymają w uścisku mój zachwyt niepierwszy dzień, więc parkują tu, bym mogła je mieć pod ręką i by prze­sta­ły za mną łazić.

briciole italiane
[włoskie okruchy]

grammatica non è per parlare,
grammatica è per parlare meglio.
      [gramatyka nie jest po to, by mówić,
       gramatyka jest po to, by mówić lepiej.]

☆

«Ho smesso di coltivare speranze nel futuro, Lloyd.»
«E ora cosa fa, sir?»
«Lascio crescere ciò che nasce spontaneamente.»
«Forse anche questo è coltivare qualcosa, sir.»
«E cosa? La meraviglia? La sorpresa?»
«La fiducia in sé stessi e nelle proprie forze, sir.»
«Pensiero davvero rigoglioso, Lloyd.»
«Lieto di sorprenderla sempre, sir.»
     [  — Przestałem żywić nadzieję na przyszłość, Lloydzie.
         — I co teraz pan robi?
         — Pozwalam być temu, co jest.
         — Wie pan, może również z tego da się coś wyhodować.
         — A co? Zachwyt? Zaskoczenie?
         — Co powie pan na zaufanie do samego siebie i do własnej mocy.
         — To naprawdę wypasiona myśl, Lloydzie.
         — Zawsze chętnie pana zaskoczę.]

Simone Templa, Vita con Lloyd.

5446. Panna cotta (CXXVII)

Majówkowe wy­pa­trze­nia. W sumie na ten sam temat. Pati zrobiła cyk upartej, a ja wyczytałam pięk­ne słowa z opaski na nad­garst­ku El Sciura.

fot. Pati, fragment.

se vuoi di più diventa di più
[jeśli chcesz więcej, stań się kimś więcej]

🍆

5306. 1/366

niech każdego dnia na wszystko wy­starczy czasu. na wszystko to, co karmi duszę. niech, od dziś!

1/366

[…]  dzień ma dwadzieścia cztery godziny, każdy dzień to taka mała, minia­tu­ro­wa, kształt­na nie­skoń­czo­ność, w cią­gu tych dwudziestu czterech godzin wy­star­czy czasu na wszystko […].

Sándor Márai, Rozwód w Budzie,
przeł. Irena Makarewicz, Czytelnik, Warszawa 2019.
(wyróżnienie własne)

☆

I have enough. I do enough. I am enough.
(zawidziane podczas partyjki gierki na telefonie)

5236. ☆☆☆☆☆ ☆☆☆

Cenię algebrę abstrakcyjną. Bardzo cenię, ale życie przerosło moją jej znajomość. Wyobrażony prezydent, megaloman lingwistyczny wziął się za algebrę polityczną.

Ludzie są niesamowi! Mają niebywały refleks i ogromne poczucie humoru. Nie po­zo­stawili suchej nitki na mężczyźnie bez kręgosłupa, który ma suwerena za idiotę. Zasłyszane jest pierwsze z poniższych. Zawidziane drugie.

Nie wymyśliłabym. Doceniam. Pięk­ne i błyskotliwe! Chapeau bas!

Zadanie:
Jakie działanie należy wykonać, by nierówność:

248 < 194

była prawdziwa?

Odp.: dudawanie

*

Morawiecki (194):	1 + 9 + 4  = 14
Tusk (248):	2 + 4 + 8  = 14

Autorzy obu tych piękności 
nie do ustalenia z imienia i nazwiska.

5174. —, // Panna cotta (CIII)

Nieprzeklinanie jest
świetnym ćwiczeniem
na kreatywność.
Karol Modzelewski

ツ

[…]  wła­da­nie ję­zy­kiem da­je nad­zwy­czaj­ną moc.

Frantz Fanon, Czarna skóra, białe maski,
przeł. Urszula Kropiwiec, Karakter, Kraków 2020.

*

[Dalej, wskakujcie!
  Nie jest głęboko!]

Autor(ka) nie do ustalenia.

5137. Zasłyszane

Jabłoń:
(odrabia fotelowe godziny rehabilitacyjne,
zwiększone od dziś do łącznie 8 godzin dziennie)

Pan Ciasteczko:
(odbiera pracownicze połączenie telefoniczne)
Jaki urlop? Praca i szpital domowy*!
Mam Miss Titanium na pokładzie!

___________
  *  nieodpłatna całodobowa praca opiekuńcza w męskiej odsłonie.

4451. Czekariat (XVIII) [wyjątkowo] słów

#1

jeśli szarpiesz i nie idzie, odpuść.
JiM

ciekawość jest tym,
co posuwa cię naprzód.
JiM

#2

Coldplay, Higher Power.

I’m so happy that I’m alive
happy I’m alive at the same time as you
’cause you've got a higher power

#3

Czasami, gdy jestem beztroski, myślę, że przetrwanie jest ła­twe: po prostu idzie się naprzód z  tym, co się ma lub co pozo­sta­ło z tego, co się kiedyś do­sta­ło, dopóki coś się nie zmieni – lub dopóki w końcu sobie nie uświa­do­misz, że możesz się zmie­nić bez znikania, że wszyst­ko, co należy zrobić, to po­cze­kać, aż burza minie i oka­że się, że – owszem – twoje imię wciąż jest przy­wiązane do ży­wej istoty.

Ocean Vuong, Wspaniali jesteśmy tylko przez chwilę,
przeł. Adam Pluszka, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2021.

4422. 308/365

cel — z jednej strony niedościgniony, ale ścigany; z drugiej ten beznadziejnie oczywisty. droga — trzeci tydzień wystarczająco trudna, by mieć dość. ale towarzystwo — wspaniałe!

308/365

 & much more of James Norbury’s Art,
[dostęp: 4.11.2021].

4382. Tego się trzymać i już!

nieważne, co mogłam kiedyś,
ważne, co mogę teraz.
Ewa Rostankowska

4174. Zbieramy na moją samodzielność

jedna myśl powoduje
      rewolucję
w głowie,
w rękach,
w nogach.
// Ev

Możesz nam pomóc, możesz podać dalej i  Ty. TU.
Całym Stadem z góry mówimy: dziękujemy!

[Aktualizacja: 22.03.2021], Mamy to!

4171. Tłumaczenie

Przekład słów Romana Kurkiewicza* na mój świat brzmi:

najgorzej wykonane ćwiczenie jest lepsze
od najlepiej niewykonanego ćwiczenia.

___________
  * za którego udziałem w audycji o książkach tęsknię od lat.

4135. Wodorościki (XXIII)

Wczoraj dogoniła mnie myśl rodem z pod­ręcz­ni­ka do statystyki: za chwilę będzie ten moment, gdzie ponad połowa blogowego czasu ma w tle niemoc, co z niemocy chwilowej przeszła płynnie w nie­ule­czal­ną.

Siekła mnie ta myśl i długo nie trzeba było czekać na efekty. A po­tem przyszła inna: no i co z tego? Sadownik i tak tu nie zagląda. I przy­le­ciały motyle, i… przecież mogło być nic, a jest wszystko!

fot. Zawsze-Wolna-od-Nudy.

* * *

[…] choroba dostarcza prostej instrukcji istnienia, przynosi ze sobą wyostrzoną optykę braku przyszłości i jasność podwójnego widzenia właściwą każdemu życiu na krawędzi.

*

Czasem słyszę też: „Wolałabym umrzeć niż…” — w miejsce wielokropka wstawić to, co ja muszę robić, żeby żyć.

*

[…] istnienie w cieniu bezradności jest tak samo pełne jak istnienie po tej słonecznej stronie, gdzie możemy robić, co chcemy.

*

Nie trzeba być świadkiem cierpienia, by go doświadczać, a w przypadku choroby najważniejszym źródłem wiedzy pozostaje strata.

*

Żadna droga do przetrwania nie jest jasno wytyczoną ścieżką.

Anne Boyer, Obumarła. Ból, słabość, śmiertelność, medycyna,
sztuka, czas, sny, dane, wyczerpanie, rak i opieka,
przeł. Karolina Iwaszkiewicz, Czarne, Wołowiec 2021.

* * *

Kwiat Jabłoni, Mogło być nic.

i to zapiera dech
że jest coś, a nie nic
gdy budzisz się, to nadal jesteś Ty
i to zapiera dech
że obok Ciebie jest ktoś
i że mogło być nic…

a jest wszystko…
a jest wszystko…
jest wszystko.

* * *

10. It’s great to have dreams, but don’t forget to cultivate your garden. That is, find pleasure in the simple stuff.
Paris Lees, A Manifesto, [dostęp: 14.02.21], źródło.

fot. Zawsze-Wolna-od-Nudy, fragment,
[dostęp: 14.02.21], źródło.

3990. O erotycznej potrzebie

Nadzieja to erotyczne zjawisko,
pozwalające myśleć o przyszłości.
Justyna Dąbrowska
(dziś w audycji radiowej)

3680. Przypadkowo spotkane piękno

To, czego szukasz, szuka również Ciebie.
// Rumi

3620. zasłyszane

w korytarzu zbierali się do wyjścia.
małemu człowiekowi rzekło się:
     — ciocia, ta od pieska.
i wszystko jasne.

3576. Nastoletnia Mikołajka wyręczyła Świętego

Kiedyś mogłabym napisać Kaapusątko, ale Ona to żadne Ątko — Timka, córka Kaan, szykuje się do łamania ludzkich serc (jestem bezpieczna, bo moje już dawno ma). Szykuje się pięknie, choć będzie to wiedziała dopiero za dwadzieścia lat, gdy obejrzy zdjęcia ze swoich szczenięco-nastoletnich lat. Ja nie muszę czekać, wiem o życiu już wystarczająco dużo, że delektuję się każdą chwilę, gdy Ją widzę. Kaan dostała dziś od Timki tak piękną i mądrą miko­łaj­ko­wą zakładkę, że poprosiłam o zgodę, na umieszczenie jej tutaj. Zgoda została mi udzielona.

Zawsze jest coś, czego możesz się nauczyć od drugiego człowieka, nawet jeśli on nie liznął jeszcze dorosłego życia. Hawk!

Ta zakładka to (dla mnie) TA CHWILA.  

fot. Kaan, fragment.

Trzeba czekać cierpliwie. Na TĘ CHWILĘ. Bo to trwa chwilę. Nigdy cały dzień, ani nawet godzinę. To trwa sekundy, mi­nu­tę, może dwie, kiedy padają słowa dotykające Twojego serca i po prostu TO czujesz.

Marzena Kopta, Podążając za żyrafą,
Wydawnictwo internetowe e-bookowo, Będzin 2015.

3573. Wrócił pod powieki

  — co, co, co?
  — cicho! patrz, przeżywaj rzeczy.

Jan van Eyck (1390–1441), Autoportret.

nie lubię portretów, ale ten kocham. wraca do mnie cyklicznie. dziś wrócił z przytupem.