4443. na gigancie, dzień 8.

4441. na gigancie, dzień 6.

4313. na gigancie, dzień 21.

4312. 197/365 // na gigancie, dzień 20.

jeszcze nie. nie zaczęłam odliczać dni do końca. ale zauważyłam dziś, że każdy napotkany pies zachwyca mnie ogromnie, pro­por­cjo­nal­nie do tęsknoty za moim stadem.

197/365

4233. 133/365 // na gigancie, dzień 11.

czekałam na te zajęcia ponad tydzień. drugi rząd ćwiczących utwo­rzy­łam swoim ferrari, nie rozumiejąc dlaczego. żuraw, lew, góra, niedźwiedź, wyciąganie szczura — pod ko­niec zajęć wie­dzia­łam dlaczego: cyk!

133/365

3520. Praktyka chodzenia

Patrz pod nogi! Patrz pod nogi!
Patrzyłam. Musiałam się zatrzymać.

3514. H2O

wiem, co powiedziałby Sadownik.

i co z tego?

3343. U Antenki

starałam się być grzeczna. po godzinie
nie wytrzymałam. przestawiłam doniczkę i cyk.

gadał do mnie ten kwiat.
wciąż gada.

*

spotkał mnie też wiersz i zachwyciły
jego ostatnie dwa wersy.

po ulicy wędrują ubrania
z przyklejonymi twarzami
zdobnymi w wąsy
lub czasem w makijaż

pochód kostiumów
jak w teatrze trudnych alegorii

każdy kostium obok życiorysu
ma metkę
przypisaną do numeru pesel

a co jest w środku

tajemniczy ogród

Andrzej Rodys, Randka retro,
Wydawnictwo Komogram, Warszawa 2019.
(wyróżnienie własne)

3281. Zachwyt

Przechodzę z Heniutką koło tych irysów minimum dwa razy dziennie. Od lat. (W kwitnieniu, w uśpieniu). Ale dopiero dziś dojrzałam tynk, który zaraz za nimi. Faktura i kolor — tak pięknie podkreślają urodę kwitnącego zielska.

[…] kiedy wyjrzysz przez moje okna, a nie swoje, to jakbyś zgodził się na maleńki niuans, a czasem to ten maleńki niuans odmienia wszystko.

*

Mieszkaliśmy w tym mieszkaniu, a za każdym razem, gdy wchodziłam przez próg, myślałam: dom.

Ida Linde, Mama mordercy,
przeł. Justyna Czechowska, Lokator, Kraków 2019.

3062. Chwila

jedna z ostatnich działających fontann tego roku.
jedna z pierwszych późnojesiennych mgieł.
listopada pierwszy oddech pod koniec października.

dziś rano. wracałam z siłki.

(3033+1). W Małej Danii (II)

prognoza: będzie lać.
wygrzewaliśmy kości w słońcu.

3020. Dzień 7.

2774. W wiosennym słońcu

2762. Flirt solarny

(2340+5). Majówkowe kąski (II)

powiedział też.

strach jest niczym wielki cień
odpowiednio podświetlonego
robaczka na ścianie.

szukałam odpowiedniego, by zilustrować te ważne dla mnie słowa. dziś znalazłam. wkręt, który niczym pajączek swój krzyż niesie.

2306. Żywa akwarela

W życiu wiele jest jednak chwil, które można nazwać narodzinami, musimy tylko zrozumieć ich prawdziwą naturę.

*

Nie dajcie sobie wmówić, że czarodziejskie słowa nie istnieją.

Siri Hustvedt, Świat w płomieniach,
przeł. Jerzy Kozłowski, W.A.B., Warszawa 2017.

2279.

2208. Konfiturka z chwili

2039. Dzień 12.

1947. Proste jak drut!

uśmiech od ucha do ucha. ● zaprezentowałam sama sobie. na widok tego cudu.

kocham chodzić
i gapić się na świat!
ツ