5465. Czekariat (LXXXIV)

Ostatnia z  jedenastu upartych oraz wybór ostatnich dwóch cy­ta­tów z ostatnich dwóch rozdziałów książki, którą one wybrały. Urządziły mi przygodę.

fot. KD•Team, fragment.

Mieć życie duchowe to znaczy zawczasu zrozumieć, że istnieje podobieństwo i spójność pomiędzy obserwatorem i obser­wo­wa­nym, pomiędzy poszukującym i tym, co jest w stanie znaleźć.

*

[…]  mądrość jest „sztuką tego, co możliwe”. Klu­czo­we py­ta­nie nie dotyczy więc tego, jak mogę rozwiązać problem w tej chwi­li i mieć go już z głowy, ale jak ta sytuacja może przynieść dobro większej liczbie ludzi i następnym pokoleniom?

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.
(wyróżnienie własne)

5464. Czekariat (LXXXIII)

fot. KD•Team, fragment.

Paradoks jest ukryty i oczywisty, wszędzie i zawsze – chyba że od­rzu­cisz jedną stronę swojego własnego istnienia.
     Zaproponuję prostą, moją definicję paradoksu: paradoks to coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się niespójne i sprzeczne, ale wca­le nie musi być sprzecznością w innym układzie odniesienia lub z innego punktu widzenia.

*

[…]  musimy zaakceptować paradoksy albo nigdy niczego nie pokochamy ani nie zobaczymy poprawnie.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.

5463. Czekariat (LXXXII)

fot. KD•Team.

Jak ktoś może zrozumieć tę część ciebie,
która sprawia zrozumienie?
 – Upaniszady II, 4, 14

*

Dla świętych, mistyków i początkujących kontemplatyków „słowa stały się ciałem”, a doświadczenie poszło dalej niż słowa. Do­świad­cze­nie zawsze jest niedualne, to otwarte pole. […]  Słowa są jedynie kierunkowskazami, ale większość ludzi uczyniła z nich punkty zaczepienia.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.
(wyróżnienie własne)

5462. Czekariat (LXXXI)

fot. KD•Team, fragment.

Wiara to słowo, które wskazuje początkowe otwarcie prze­strzeni naszego serca i umysłu. Tym „zaledwie” jest wiara, jednak jej skutki i efekty są olbrzymie.

*

Tylko miłość i cierpienie są na tyle silne, by przełamać nasze me­cha­nizmy obronne, rozbić nasze dualistyczne myślenie i otworzyć nas na Tajemnicę. Z mojego doświadczenia wynika, że w naj­wyż­szym stopniu wykorzystują one tajemniczą chemię, która potrafi przeobrazić nasze życie z opartego na strachu na oparte na mi­ło­ści. Nie bardzo wiemy, jak to się dzieje. Wiemy jednak, że same słowa, nawet te najlepsze, czy ortodoksyjna teologia tego nie dokonają.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.

5461. Czekariat (LXXX)

fot. KD•Team, fragment.

[…]  spolaryzowane myślenie jest wzajem­nie zno­szą­cym się sys­te­mem, formą argumentacji, która prowadzi jedynie do tego, że obie strony jeszcze mocniej identyfikują się ze swoimi opiniami. […]  Prawda jednakże jest zawsze czymś innym niż to, co jedna strona mówi o drugiej.

*

Chodzi przede wszystkim o taką zmianę naszego na­sta­wie­nia, aby mogły w nas rozbrzmiewać takie rzeczy jak: nieskoń­czo­ność, tajemnica, przebaczenie.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.

5459. Czekariat (LXXIX)

fot. KD•Team, fragment.

Wszystko, czego nam potrzeba, to 
oczyścić wrota percepcji, a wtedy
zobaczymy rzeczy takimi,
jakie są – nieskończone.
William Blake
(1757–1827)

*

[…]  niebo i piekło  […]  stały się głównie geograficznymi miejsca­mi nagrody i kary. Z tego powodu nie potrafimy zobaczyć, że są to przede wszystkim przestrzenie w nas i wokół nas, istniejące tu i teraz. […] 
     Niebo jest teraz i na zawsze dla tych, którzy chętnie się zmie­nia­ją […].
     Jeśli twoja praktyka religijna to nic innego, jak pozostawanie szczerze otwartym na wyzwania, które niesie życie i miłość, to wy­starczą one, byś znalazł Boga – i również siebie.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.
(wyróżnienie własne)

5458. Czekariat (LXXVIII)

Te uparte są dużo bardziej uparte, niż mogłabym przy­puszczać. Wybrały książkę, podzieliły się rozdziałami, a teraz pilnują, by każ­da miała dokładnie dwa fragmenty. Dwa najlepsze, oczywiście. Naj­lep­sze na ten moment. Gdy próbuję przeforsować trzeci czy czwarty, uprzejmie, ale zde­cy­do­wanie informują mnie, że to nie jest odliczanie literek. Podporządkowuję się. Dwa. Tylko dwa.

fot. KD•Team, fragment.

Mądrość nie po­lega na gromadzeniu coraz większej liczby in­for­ma­cji i faktów, by na koniec otrzymać jednolitą prawdę. Ściśle rzecz biorąc, mądrość jest całkiem innym sposobem spojrzenia i poznawania owych „dziesięciu tysięcy rzeczy”. Sugeruję wręcz, że mądrość jest wolnością do bycia obecnym.

*

[…] spoglądasz na tekst tymi oczami, które właśnie masz. Sły­szysz tekst z poziomu swego rozwoju i świadomości. Ci, którzy wierzą w siłę kary, lubią teksty karcące; ludzie pełni miłości w tych samych tekstach słyszą zaproszenie do rozeznania, wy­jaśniania, wyboru i decyzji.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.
(wyróżnienie własne)

5457. Czekariat (LXXVII)

fot. KD•Team, fragment.

TAK, UMYSŁ JEST KONIECZNY, ale nie wszystko potrafi.
     […]  Po­trze­bu­jemy również naszych ciał, naszych emocji, na­sze­go serca, naszego nosa, naszych uszu, naszych oczu, naszego smaku i na­szych dusz.
     […]
     Tak, umysł może rozróżnić prawe od le­we­go, ale nie jest w sta­nie dostrzec tego, co nie­wi­dzial­ne: miłości, wieczności, lęku, ca­ło­ści, tajemnicy czy boskości.

*

Nie da się naprawdę pokochać rzeczywistości, kiedy umysł stale osądza, ponieważ zawsze kończy się to próbą kon­tro­lo­wa­nia jej, naprawiania lub zrozumienia.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.

5456. Czekariat (LXXVI)

fot. KD•Team, fragment.

Czy zauważyłeś, że gdy twoje ego domaga się uwagi, jest wy­stra­szo­ne czy niezaspokojone, to bardzo trudno się uśmiechać?

*

Nie ograbiaj Tajemnicy przy pomocy myśli.
– Mistrz zen

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.

5455. Czekariat (LXXV)

Uparte, nie wiedzieć kiedy, podzieliły się roz­dzia­ła­mi wy­bra­nej przez siebie książki. Każda wzięła po dwa. Mi pozostawiły rolę czy­ta­jącej, by mogły swo­bod­nie przeglądać się w literkach i wybrać te fragmenty, z którymi czują się najlepiej.

fot. KD•Team, fragment.

Ludzie zwykli myśleć, że go­dząc się lub nie go­dząc na jakąś ideę danej rzeczy, są w stanie rzeczywiście doświadczyć istoty tej rze­czy. Kon­templatyk powie, że to nie do końca praw­da, po­nie­waż trzeba tej rzeczy do­świad­czyć ta­ką, jaka jest. To do­świad­cze­nie nazywam „obecnością”, to zupełnie inny sposób po­zna­wa­nia i do­świad­czania danej chwili. To postawa bezbronności i wy­rze­cze­nia się poczucia kontroli.

*

Kontemplacja jest ćwiczeniem w zachowywaniu przestrzeni serca i umysłu otwartej na tyle długo, by zobaczyć również to, co do tej pory było niewidoczne.

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.
(wyróżnienie własne)

5453. Czekariat (LXXIV)

Poprosiłam, by napotkanym upartym robili cyk. To, co otrzy­ma­łam, przeszło najśmielsze moje oczekiwania. Byłam bardzo cie­ka­wa, jakie dla siebie wybiorą słowa te, nowe dla mnie, uparte.

Nie miałam pojęcia, jak to zrobią, bo niczego nie czytałam od bardzo długiego czasu. Nie miałam nawet nadziei, że wrócę do literek.

To uparta wybiera słowa, a ja bardzo lubię czekać na ten wybór. Kilkanaście nowych upartych zaskoczyło mnie… wybrało książkę.

fot. KD•Team, fragment.

Jesteśmy stanowczo, ale przyjaźnie pod­trzy­my­wa­ni i równo­cześ­nie upadamy bezradnie w przerażającą tajemnicę, po­chwy­ce­ni po­mię­dzy głębokim pragnieniem i pytaniem: „Dokąd mnie to do­prowadzi?”

*

Czyż to nie cudowne, że oddech, wiatr, duch i powietrze są dokładnie niczym – a jednocześnie wszystkim?

Richard Rohr, Nagie teraz. Widzieć tak,
jak widzą mistycy, przeł. Wojciech Drążek,
Wydawnictwo WAM, Kraków 2024.
(wyróżnienie własne)