trzynaście lat i dwa dni — 4750 dni — w tym czasie 5122 wpisy, ostatni o mroku, pisany w błogiej nieświadomości przez jakie piekło przyjdzie nam przejść w rozpoczętej w ten sposób najdłuższej blogowej przerwie.
wypatrzył to zdjęcie tydzień temu. godzinę przed tym, nim wzięto mnie na blok operacyjny.
205/365
fot. Sadownik.
*
Jabłoń:
O, Jezu!
Sadownik:
Wystarczy: Sadowniku!
Sadownik & Jabłoń:
(ryknęli śmiechem, który wrócił
i zdecydowanie robi za dobro luksusowe)
niedzielny ranek. ja ćwiczę. ona mnie pilnuje z zamkniętymi oczami.
urzekły mnie odcienie szarości, więc cyk!
osiem dni temu. w rehabkowej szatni. rozmawiałam z pewnym panem. drżał i miał łzy w oczach, gdy dzielił się ze mną wiadomością, że prof. Dębski jest w bardzo ciężkim stanie. nie mogłam uwierzyć w to, co mówił. było nam bardzo trudno życzyć sobie nawzajem dobrego dnia, gdy się rozstawaliśmy, idąc do naszych żyć i spraw.
wczoraj z tym panem zamieniliśmy kilka słów,
mając nadzieję na nadzieję.
prof. Dębski odszedł. dziś.
my i nasz podziw dla Niego zostaliśmy. tu.
chcę zachować w pamięci to zdjęcie… kontaktuje mnie z tym, co mam najlepszego do zaoferowania, co zupełnie poza słowami jest. dotyka również delikatności, wrażliwości i oddania, które pozwolił mi zobaczyć w swoich oczach pewien pan osiem dni temu. dziękuję.
świat potrzebuje teraz jeszcze więcej delikatności, oddania, wrażliwości, wszystkiego tego, co w nas najlepsze, bo odszedł mądry Człowiek, nie tylko lekarz.
prof. Romuald Dębski
(1956–2018)
fot. Adam Stępień, fragment,
[dostęp: 20.12.2018], źródło.
Oj Tè:
Poproś Sadownika, by chwycił cię tu i…
(udziela instruktażu o pulsującym ruchu przyłożonym
do wystającego kawałka kości biodrowej)
Jabłoń:
(po południu prosi)
Sadownik:
(przynosi obolałemu Drzewku ulgę)
Jabłoń:
(coraz głośniej i z zachwytem)
Tak, TAK, TAAAK!!!
Sadownik:
(udaje, że martwi się sąsiadami)
Co ty robisz???
Jabłoń:
(śmieje się jak wariatka)
Dbam o twoją reputację.
Ja w twoim wieku…
W twoim wieku to już wypada, należy, trzeba…
W tym wieku a ja wciąż jeszcze mogę…
W twojej sytuacji…
Na twoim stanowisku…
Przy twoich możliwościach…
Między seriami na maszynach, gdy odmierzałam należny medycznie odpoczynek, badając granicę między potrzebnym mi czasem a folgowaniem sobie, odkryłam, że oczekiwania wobec siebie, życia, ludzi mogą dać nam nieźle popalić. W moim wieku, w mojej sytuacji… rozumiem, ale czego potrzebuję teraz?
Ludzie w moim wieku biegają maratony. I co z tego?
Niektórzy ludzie w moim wieku już nie żyją. Kurtyna.
Jabłoń:
(wpadła na rehabkę i od drzwi się chwali,
że 50 kg po raz pierwszy na suwnicy zrobiła)
Oj Tè:
(uśmiecha się z przekorą)
Na jednej nodze?
Jabłoń:
(teatralnie zniesmaczona)
Ręce do ziemi mi opadły!
(i poszła robić swoje)
wpis przeniesiony 9.04.2019.
(oryginał z zawieszkami)
tydzień temu spadła na mnie wiadomość. niech to szlag! — pomyślałam.
przed weekendem Pan Ciasteczko do szewskiej furii został doprowadzony*.
wracałam dziś z rehabki, myśląc o jednym i drugim. obserwowałam
zasadniczą, życiową zmianę w sobie, bo przyszło do mnie, zaskoczyło i zostało:
ciekawe, co dobrego z tego wyniknie…
______________
* to naprawdę trudne zadanie, trzeba się nieźle narobić. Jabłoni udało się to w przypadku Sadownika raz, może dwa w życiu.
Sadownik & Jabłoń:
(o zbliżającym się urlopie rozmawiają)
Jabłoń:
Sprawdź, czy w okolicy jest siłownia?
Sadownik:
(sprawdza i po chwili ze zdziwieniem)
Nie ma, nie ma żadnej siłowni!
Jabłoń:
Rozumiem, że nie ma kina, księgarni, ale siłowni?!
To jak oni tam kulturę robią?
wpis przeniesiony 8.04.2019.
(oryginał z zawieszkami)
„małyszki” pod prądem. na rehabce.
chodzenie z kijami w asyście Sadownika. do łez.
motoryka mała*. na deser.
________________
* macała narzędzie, które wydawało się beznadziejnie niepotrzebne, bo Jabłoń nie znosi symetrii. narzędzia zastosowanie wypatrzyło się samo na parapecie.
*
Avishai Cohen Trio, Remembering.
wpis przeniesiony 8.04.2019.
(oryginał z zawieszkami)
motorykę małą. rozruszać. nauczyć od nowa. bez walki z medium.
w świecie prawej półkuli pożyć między liczeniem „małyszków”, zleconych przez Oj Tè.
wdrażam.
¡el reksio!
Tengo cincuenta y uno reksios:
