ciesząc się, że coś pojawiło się w moim życiu, nigdy nie pomyślałam, że skoro jest, to któregoś dnia zniknie i zrobi to pewnikiem w najbardziej nieoczekiwanym momencie.
wciąż nie jest to moja pierwsza myśl, ale gdy znika — bo zniknęło — już nie szaleję z nieszczęścia, nie szarpię się z niechcianym, puszczam. jest mi smutno, ale ten brak zatrzymuje mnie tylko na chwilę, ponieważ postanawiam iść dalej bez.
313/365
❦
Niekiedy wystarcza świadomość, że podjęliśmy próbę. Lista niedokończonych spraw może być zachętą do większej odwagi w codziennych relacjach.
•
Pewne historie pozostaną częściowo nieprzeniknione. Tak po prostu jest.
Ewa Pawlik, Sztuka umierania. Jak oswoić śmierć, by nie przegapić życia, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2026.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz