Zapytała, czy lubimy Gigio, i była szczerze zdziwiona, że nie wiemy, o czym mówi. Wyjaśniła, a potem, by nie pozostał w naszych głowach wyrobem magii słów, wcisnęła przycisk play. Popłakałam się ze śmiechu.
Zadręczam kogo mogę microquizem, który Gigio zorganizował naprędce Raffaelli: „wymacha” przysłowie, które ona spróbuje odgadnąć. Podnosi lewą piąstkę, up! podnosi drugą piąstkę, up! W języku polskim mamy identyczne (literalnie przełożone) przysłowie. Piąstka w górę, druga piąstka w górę. Jakby jasne?
Nie zgadła. Nikt by nie zgadł. Wymigane przysłowie brzmi: nie ma róży bez kolców, a gdy Raffaella pyta, jaki związek z przysłowiem mają piąstki, Gigio śpieszy z wyjaśnieniem: otwiera lewą piąstkę i pyta: są tu róże? Nie. Otwiera drugą i pyta: a tu są kolce? Nie. Więc? Wszystko jasne! Non c’è rosa senza spine (0:48–1:09).
[Topo Gigio] sempre alle prese con problemi più grandi di lui. Poi credulone e tenero, con quel suo “Ma cosa mi dici mai?”, incarna lo stupore di un bimbo di fronte alla società dei grandi. Topo Gigio è famoso un tutto il mondo.
[Myszek Gigio] zawsze zmaga się z problemami większymi niż on sam. Poza tym naiwny i czuły, ze swoim słynnym „Ale co ty mi w ogóle opowiadasz?”, ucieleśnia zdumienie dziecka w obliczu świata dorosłych. Myszek Gigio jest znany na całym świecie.
*
Signora Perego, quando ha inventato Topo Gigio?
L’ho inventato nel 1959.
[…]
Cos’era l’animazione in quegli anni?
Fare pupazzi non era considerato un’arte. Io ero un po’ di ribelle perché fare animazione voleva dire ribellarsi al teatro borghese, era un modo di fare cultura che mi permetteva di dare forma e colore a tutto ciò che era stato proibito.
Oggi Topo Gigio cosa penserebbe del mondo?
Il suo invito è ancora lo stesso: non rinunciare a essere liberi.
—Pani Perego, w którym roku wymyśliła Pani postać Topo Gigio?
— Stworzyłam go w 1959 roku.
[…]
— Czym była animacja w tamtych latach?
— Tworzenie lalek nie było uważane za sztukę. Byłam trochę buntowniczką, ponieważ zajmowanie się animacją oznaczało bunt przeciwko tradycyjnemu teatrowi; był to sposób tworzenia kultury, który pozwalał mi nadawać formę i kolor wszystkiemu, co było zakazane.
— Co dziś pomyślałby Myszek Gigio o świecie?
— Jego przesłanie jest wciąż takie samo: nie rezygnujcie z bycia wolnymi.
Irene Dai, Maria Bali, Nuovo espresso 4,
Alma Edizioni, Firenze 2023.
(wyróżnienie czerwone własne)
*
Maria Perego
(1923–2019)
[dostęp 26.03.2026], źródło.
*
Topo Gigio & Raffaella Carrà, Strapazzami di coccole.
lascia andare, non drammatizzare,
ma strapazzami di coccole
odpuść sobie, nie dramatyzuj, / ale wymęcz mnie pieszczotami
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz