6036. 66/365

jutro, na któ­re tak długo czekałam, przyszło dziś. na zielo­ność jeszcze poczekam, ale ludzie już zakwitają. a ja przy nich od­żywam.

66/365

Wiosna przypomina nam o tym, że zawsze jest jakieś ju­tro, ko­lej­ny tydzień czy kolejny rok; po mglistym dniu może przyjść bardziej słoneczny, a zmiany w życiu wcale nie spra­wia­ją, że znika nadzieja, nawet jeżeli wszystko wygląda teraz trochę inaczej niż wcześniej.

Wendy Mitchell, Anna Wharton, Co chciałabym, żeby
ludzie wiedzieli o demencji, przeł. Barbara Łukomska,
Grupa Wydawnicza Relacja, Warszawa 2023.
(wyróżnienie własne)

I czytam coś, co napisałem:
„Wiosna jest jak rozbierająca się piękność”.

Wallace Stevens, Żółte popołudnie, przeł. Jacek Gutorow,
Biuro Literackie, Kołobrzeg 2025.