alternatywny tytuł wpisu:
5982. Panna cotta (CLXXXVI)
Czwarta ze sprezentowanych mi bożonarodzeniowych książek. Moja pierwsza włoska ilustrowana dla dorosłych. Nie zniosłabym tej historii, gdyby bohater był człowiekiem — zajeżdżałoby mi zbyt mocno ściemą lajfkołczingu, ekspresowym majndfòlnessem i przymusem rozwoju za wszelką cenę, by uniknąć psychologicznego fomo.
Na szczęście pierwsze skrzypce gra piękny sierściuch, więc rozpływałam się nad każdą ilustracją. Zwierzęciu daję wiarę, bo wie.
Capy è un capibara, comparso nel mio giardino.
Non so da dove sia arrivato, so solo che si è stabilito qui e io l’ho lasciato fare. […]
Bruno, l’umano di Capy
Capy to kapibar, który pojawił się w moim ogrodzie. Nie wiem, skąd przybył, wiem tylko, że się tu zadomowił, a ja mu na to pozwoliłem. […]
Bruno, człowiek Capy’iego
🖇 🖇
L’arte di non fare assolutamente nulla.
Sztuka nierobienia absolutnie niczego.
Ma io sono produttivo.
Sto producendo calma.
Ale ja jestem produktywny. / Produkuję spokój.
🖇
Non fare nulla non è perdere tempo,
ma concedersi il lusso di esistere
nel senso più pieno del termine.
Nicnierobienie to nie marnowanie czasu,
lecz pozwalanie sobie na luksus istnienia
w pełnym tego słowa znaczeniu.
🖇
La calma in mezzo al caos.
Spokój w środku chaosu.
Il problema non è il caos, ma pensare che tu debba farci qualcosa.
Problemem nie jest chaos, lecz myślenie, że musisz coś z nim zrobić.
🖇
Il rispetto sacro per la pausa caffè.
Święty szacunek dla przerwy na kawę.
Se non hai tempo per il cafte, non hai tempo per la vita.
Jeśli nie masz czasu na kawę, nie masz czasu na życie.
🖇
La bellezza di non arrivare in cima.
Piękno nieosiągania szczytu.
A volte la cima non è il vero punto di arrivo.
Czasami szczyt nie jest prawdziwym celem podróży.
🖇
La gratitudine per i piccoli piaceri.
Wdzięczność za małe przyjemności.
A volte la felicità ha la forma di una banana dolce.
Niekiedy szczęście ma kształt słodkiego banana.
🖇
Abbracciare chi amiamo.
Przytulać tych, których kochamy.
🖇
Accarezzare un animale...
Pogłaskać jakieś zwierzę…
...e farsi accarezzare.
…i dać się pogłaskać.
🖇
La gratitudine ci costringe a concentrarci sugli aspetti belli della nostra esistenza. Questo non vuol dire ignorare i problemi, significa semplicemente decidere come affrontarli.
Wdzięczność zmusza nas do skupienia się na pięknych stronach naszej egzystencji. Nie oznacza to ignorowania problemów, lecz po prostu decydowanie o tym, jak stawić im czoła.
🖇
Respirare con consapevolezza.
Świadomie oddychać.
Essere vivi è già un ottimo inizio.
To, że żyjemy, to już świetny początek.
🖇
Arrampicarsi su un albero (e abbracciarlo).
Wspiąć się na drzewo (i je przytulić).
🖇
Distendersi sull’erba e guardare le nuvole...
Rozciągnąć się na trawie i patrzeć na chmury…
...o le stelle.
…lub na gwiazdy.
🖇
Ricorda che anche il più piccolo fiore ha il suo tempo e il suo spazio. Fermati un attimo, ascolta il vento, osserva un albero.
La natura ci insegna che tutto ha un ritmo e un senso.
Pamiętaj, że nawet najmniejszy kwiatek ma swój czas i swoją przestrzeń. Zatrzymaj się na chwilę, posłuchaj wiatru, przyjrzyj się drzewu.
Natura uczy nas, że wszystko ma swój rytm i sens.
🖇
Guardare il mondo come se fosse la prima volta.
Patrzeć na świat tak, jakby to był pierwszy raz.
🖇
Perdersi, e godersi l’avventura.
Zgubić się i cieszyć się przygodą.
Sarà bellissimo arrivare dove non sapevamo di dover andare!
Będzie pięknie dotrzeć tam, gdzie nie wiedzieliśmy, że mamy dojść!
🖇
Decidere cos’è arte per noi.
Decydować o tym, co jest dla nas sztuką.
🖇
Stare vicino a chi è più in gamba di noi.
E imparare.
Trzymać się blisko tych, którzy są od nas lepsi. / I uczyć się.
🖇
La lentezza come superpotere.
Powolność jako supermoc.
Calma, possiamo prendere il prossimo...
Spokojnie, możemy pojechać następnym…
🖇
Bravo, Bruno. Per abbracciare la filosofia capibara,
devi sentirti capibara!
Brawo, Bruno. Aby przyjąć filozofię kapibary,
musisz poczuć się jak kapibara!
🖇
Le persone con cui condividi il tuo tempo libero devono avere una caratteristica importantissima:
devono farti ridere.
Ludzie, z którymi dzielisz swój wolny czas, muszą mieć jedną bardzo ważną cechę: muszą cię rozśmieszać.
Lorenza Bernardi, Filosofia Capibara, ilustr. Lucia Carlini,
Editrice Il Castoro, Milano 2025.
